در کلاس یوگا خانمی هست که هر جلسه موقع ریلکسیشن خوابش می بره. یعنی هر جلسه بلااستثنا!  جای این خانم ، از قضا درست کنار منه و من هم هربار بلااستثنا از دیدن این که اون خوابش برده خنده ام می گیره.

اولین باری که خوابش برد یکی از خانم ها با نگاه متعجب بهش خیره شده بود، از اون زن های فضولی که مو رو از ماست بیرون می کشند ؛در طول یکی دو دقیقه بعد، ما مشغول انجام حرکات بودیم ، خانم فضول به خانمِ خواب زل زده بود و من تلاش می کردم جلوی ریسه رفتنم رو بگیرم ! بعد خانم فضول با صدای بلند به مربی اطلاع داد که این خانومه از جاش تکان نمی خوره، مربی هم هول کرد و سراسیمه اومد بالای سرش ، به خیال این که شاید ایست قلبی چیزی کرده باشه و شروع کرد به کنترل وضعیت تنفسی و ضربان قلبش و در تمام این مدت هم خانم خوش خواب خرو پفش هوا بود. دست آخر هم مربی وقتی مطمئن شد اون خوابیده گفت کاری به کارش نداشته باشید خودش بیدار می شه.

حالا هر جلسه این خانم می خوابه، گاهی وسط خواب ، کمی هشیار می شه ، یک پایی ، دستی بالا میاره و در انجام بعضی حرکات ما رو همراهی می کنه و بعد دوباره به خواب ناز فرو می ره. خیلی دوست دارم ازش بپرسم چرا این همه زحمت می کشه و هزینه می کنه میاد کلاس یوگا ، خب توی خونه بگیره تخت بخوابه ! ولی بعد فکر می کنم خب شاید خونه شون شلوغه و شرایط خواب راحت نداره، یا شاید خواب در این سالن خنک و ساکت با عطر عود و موزیک ملایم بیشتر بهش می چسبه. شاید هم همیشه دلش می خواسته یک حرکتی در زندگی بکنه ،مثلا ورزشی،تحول روحی و جسمی ای ، ولی حالش رو نداره و خوابش میاد. به هرحال سوژه خنده ما به راهه و کلا خوش می گذره!