از تسلیت گفتن به آدم ها بدم میاد ،شرط ادبه ولی واقعن کار ناخوشایندیه ...اگر شخص مرده خیلی عزیز بوده باشه که تسلیت گفتن معنایی نداره ،آدم چی می تونه بگه؟ غم آخرت باشه؟ که قطعن نیست! یا خداصبرتون بده؟ که یه جمله کلیشه ای و باسمه ایه...اگر بدونم مرده خیلی عزیز بوده ،موقع تسلیت گفتن به عزادار واقعن زبونم بند میاد ، در نهایت بتونم دستش  رو بگیرم و به زحمت بغضم رو فرو بدم و اشک هام رو مهار کنم .اگر هم مرده خیلی عزیز یا نزدیک نبوده باشه که تسلیت گفتن دیگه اصلن معنی نداره! که چی بشه؟!

برای همین هربار یک نفر می میره  من عزا می گیرم که باز باید این مراسم بی اثر تکرار بشه. وقتی کسی اشک می ریزه چی کار می شه کرد؟ به قول آنتوان دوسنت اگزوپری آدم جا می مونه ،به کسی که داره گریه می کنه نمی رسی ،اشک یا در معنای عام تر اندوه ، فرد رو ناگهان از دنیای اطرافش جدا می کنه ،وقتی کسی اشک می ریزه برای دیگران دست نیافتنی می شه مگر این که همراهش بشی ،نه با تسلیت ،که با اشک...