در جستجوی زمانِ به دست نیامده!
آدم هایی هستند که به آینده فکر می کنند و برایش برنامه می ریزند.آدم هایی هم هستند که برای آینده شان هیچ نقشه ای ندارند ،این ها اصلا به آینده اعتقادی ندارند.
من کمابیش جز دسته دومم.دست کم برای آینده دور هیچ برنامه ای ندارم؛اصلا نمی توانم تصورش کنم.تازگی ها درباره اش یک تئوری هم ساخته و پرداخته ام: وقتی راجع به آینده فکر می کنیم،ناخواسته تصویر ذهنی مان از آینده،یعنی زمانی که هنوز زندگی اش نکرده ایم، معطوف به شناختی است که از همه امکانات و محدودیت های گذشته مان کسب کرده ایم،پس تصویرمان از آینده ،طبعن محدود به یک چارچوب ذهنی است،در امتداد شرایط فعلی مان.
ما با فکر کردن به اینده، انگار که ما خودمان را در راستای جاده ای تصور می کنیم که الان در آن ایستاده ایم؛ یک تصویر سرتاپا باطل . زمانی که چنین تصویری در ذهن مان می سازیم ،طبیعی است که وقتی در بُعد زمان ،رو به جلو حرکت می کنیم ،به صورت ناخودآگاه سعی می کنیم شرایط فعلی مان را ،هرچند ناخوشایند،برای انطباق با آن تصویر ذهنی ادامه بدهیم. در نتیجه ،در واقعیت ،ما خطوط این جاده را امتداد می دهیم،انگار که فقط و فقط محکوم به حرکت در همین جاده هستیم،چون قبلا بارها و بارها در ذهنمان تجسمش کرده ایم و حالا فقط همین جاده را می شناسیم. حتی اگر از سرنوشت و تقدیر و شرایط شکوه و گلایه کنیم ،باز هم نمی تواینم انکار کنیم که ما آن را ساخته ایم،با فکر کردن به آن و تصور کردنش و این که هرگز ، اول در ذهن خودمان و دوم در واقعیت، به اتفاقات دیگر ،به غیر منتظره ها اجازه ظهور نداده ایم.
ما با تجسم کردن آینده و بدتر از آن ،با برنامه ریزی برای آینده ،در را به روی ماجراهای شگفت انگیز و دور از انتظار می بندیم.ما خرق عادت را باور نداریم.از مفاهیم و رویدادها و آدم های خارج از کنترل می ترسیم و در ذهنمان ،تمایل شدیدی داریم به این که همه چیز را تحت کنترل دربیاوریم؛حتی به بهای محروم شدن از لذت های ناشناخته و طعم های ناچشیده. در حالی که اگر از آینده تصویری نداشته باشیم ،اگر ذهن را آزاد بگذاریم تا در لحظه حال بِچَرَد و زمان موهومِ نیامده را در فضای مجرد بازسازی نکند ،آن وقت می بینیم که چطور نظم رویدادهای کسالت بار وزندگی های باسمه ای و از پیش تعریف شده ،به هم می خورد ؛ آن وقت روزهای شگفت انگیز یک به یک از راه می رسند ومی بینیم که چطور همه چیز تَر و تازه و غیرقابل پیش بینی می شود؛ که چه رنگ ها و طعم ها و عشق ها و رویاهایی خلق می شوند و چه فضاهای بی نظیر و تکرار ناپذیری را تجربه خواهیم کرد.